Lezersreacties In de nieuwe roman van Arnon Grunberg krijgen Palestijnen hooguit een ongelukkige bijrol, vindt Frank Treurniet. De verschrikkingen van de Nakba staan voor westerlingen nooit centraal.
Arnon Grunberg besprak afgelopen zondag in Buitenhof zijn nieuwe roman Himmler in New York. Hij besteedde aandacht aan het wisselende perspectief van slachtoffer en dader, van de Shoah tot de vernietiging van Gaza. Hij noemt zich terecht een scepticus en neemt afstand van het zionistische narratief. Toch viel op dat ook hij (onbewust?) de Palestijnen hooguit een ongelukkige bijrol geeft. De gruwelijkheden van 7 oktober 2023 staan vaak centraal in het discours, maar nooit de verschrikkingen van de Nakba – waarmee de jonge staat Israël eind jaren veertig de mensenrechten van de Palestijnen schond op bijna alle artikelen in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Het lukt ons westerlingen maar niet om het Israëlisch-Palestijnse conflict door de ogen van de Nakba-slachtoffers te zien. Ik hoop dat Arnon Grunberg in een volgende roman die handschoen opneemt en met zijn grote talent de uitdaging aangaat een meesterwerk te schrijven vanuit het perspectief van een Palestijn.
Frank Treurniet Wateringen
In de reportage over kennismigranten in Brainport Eindhoven (Na talloze afwijzingen zette Aravind zelf een start-up op, 2/11) bleef ik hangen op de term ‘kennismigrant’. Ik weet wel dat er goede redenen zijn dat deze mensen in Nederland werk kunnen vinden. Maar het verschil met hoe andere arbeidsmigranten worden behandeld is toch schrijnend. De onderbetaalde orderpicker, de tomatenplukker met een wurgcontract, de uitgebuite kok. Deze even onzichtbare als onmisbare migranten worden door een groot aantal Nederlanders uitgekotst, genegeerd of weggezet als gelukszoekers en nauwelijks als volwaardige mensen gezien.
Zijn zij echt zoveel minder van belang voor ons land dan deze ‘kennismigranten’? Nee toch? Gelijke behandeling begint met de taal die we voor elkaar hanteren. Misschien kunnen we daarom beginnen met het schrappen van het begrip ‘kennismigrant’ als zogenaamde vanzelfsprekendheid. Wilden we niet ook af van de termen hoog- en laagopgeleid voor onze eigen kinderen?
Erik van Ooyen Utrecht
Heb ik soms niet goed begrepen dat mevrouw Hertzberger zich, na gestrand te zijn in de politiek en daar vaak over geschreven te hebben, nu eindelijk weer meer wilde richten op de microbiologie?
Ik heb al vaker (ook al toen ze in de column nog regelmatig de nieuwste VVD-ideeën nabesprak) getwijfeld om mijn mening door te geven. Het is nu zover. Want na de column over Koen Schuiling – die mij persoonlijk noch politiek nabij staat – moet het nu eindelijk afgelopen zijn. Het kan echt niet meer. Leuk voor Hertzberger om „een zeldzaamheid” te zijn, maar doe dat bij voorkeur in je beroepsleven of thuis.
Andere columnisten voegen in hun columns wat toe aan mijn leven vanuit hun expertise, ideeën waar ik anders niet op zou komen, dingen waar ik anders niet aan zou denken.
De bij haar columns genoemde expertise van mevrouw Hertzberger is de microbiologie. Het is een zeldzaamheid dat ze daar iets mee doet. Voor de rest heeft zij gewoon gelijk, maakt niet uit waar het over gaat. Voor mij voegt dat niets toe.
Rolf Neubert Groningen
Het artikel Minder inkomstenbelasting door AI, wie betaalt dan zorg en onderwijs? (28/10) bespreekt manieren om de dalende belastinginkomsten uit arbeid te compenseren. Hogere belastingen op vermogen en kapitaal, een verhoging van de btw en een AI-tokenbelasting worden daarbij omzichtig benaderd.
Maar als AI steeds meer menselijke arbeid overneemt, verschuift ook de grondslag van onze belastingheffing. De inkomsten uit loonbelasting nemen af, terwijl de productie op peil blijft en winsten stijgen of prijzen dalen.
Zou een belasting op het gebruik van data niet een redelijk alternatief kunnen zijn? Daarmee zouden wegvallende inkomsten uit loonbelasting deels kunnen worden gecompenseerd. Bovendien kan zo’n heffing stimuleren om bewuster en selectiever met data en dus AI om te gaan. Het meten en belasten van verbruik is ons niet vreemd; denk aan energie.
Laat niet alleen de bedrijven profiteren van lagere productiekosten, maar zorg dat ook de samenleving baat heeft bij de economische opbrengsten van AI.
N. Groot Geldermalsen
Tyn Noordenbos rekende uit dat de strip Bert schrijft een boek veertig bomen per jaar kost (Brieven, 3/11). Noordenbos (!) houdt meer van bomen dan van die strip. Om bomen te besparen, stel ik dan ook voor dat die strip verdergaat als Bert schrijft een e-book.
Luc Meuwese Den Haag
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie