werkt sinds 2012 voor de Volkskrant als journalist en columnist.
De Spaanse classicus Irene Vallejo (die vanmiddag een lezing houdt in de Groningse Martinikerk – er zijn nog wat kaarten beschikbaar), stelt op de eerste bladzijden van haar nieuwste boek Wijn en kussen dat een begin doorgaans verschrikkelijk moeilijk is, soms zelfs het moeilijkste van het hele proces.
Voor een baby kan zoiets simpels als kruipen al een herculische opgave lijken, net als voor een kleuter die leert fietsen, maar om de haverklap van dat ding af valt. En hetzelfde geldt voor een puber die al maanden smoorverliefd is op dat ene klasgenootje maar, wanneer zij eindelijk het woord tot hem richt, wordt overmand door een werkelijk verlammende onzekerheid waardoor zijn eerste woorden aan haar bestaan uit knullig gestotter.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Alleen al het idee om opnieuw aan iets te moeten beginnen, bijvoorbeeld aan een nieuwe relatie, kan zelfs zoveel gaten in iemands zelfvertrouwen slaan, dat sommige mensen er alles aan doen om lopende zaken vooral niet te beëindigen. Ziedaar de reden dat relatietherapie momenteel een van de snelst groeiende takken is binnen de Nederlandse gezondheidszorg (het aantal therapeuten in tien jaar ruim vier keer zoveel geworden). En ziedaar ook de reden dat ongeveer een kwart van de jongeren tussen 16 en 34 in 2022 tegen onderzoekers van EenVandaag zei open te staan voor een niet-monogame relatie.
Want hoewel iedereen weet dat open relaties gedoemd zijn om te mislukken (’s werelds populairste relatietherapeut Esther Perel zei ooit dat een open relatie geen pleister is voor een wankelend huwelijk, maar eerder een vergrootglas dat bestaande scheurtjes zichtbaar maakt), toch zijn ze inmiddels zo ingeburgerd dat zelfs SGP-voorman Chris Stoffers zich er sinds deze week in eentje bevindt.
Namelijk in dat van Rob Jetten, Dilan Yesilgoz en Henri Bontenbal, een ‘huwelijk’ dat dinsdagavond door laatstgenoemde officieel tot ‘open’ werd verklaard aan tafel bij Eva Jinek.
Dat betekent, aldus een analyse in de Volkskrant woensdag, dat de drie coalitiegenoten elkaar sindsdien mogen ‘loslaten’, bijvoorbeeld wanneer ze hommeles hebben over prozaïsche zaken als de belastingen. Jetten mag dus openlijk flirten met Jesse Klaver, net zoals Dilan Yesilgoz vanaf nu oneindig diep in de ogen mag kijken van de Veluwse drie-eenheid Joost Eerdmans, Henk Vermeer en Chris Stoffers. Alles is toegestaan, mits iedereen maar open en eerlijk tegen elkaar is. En alle betrokkenen elkaars ‘gevoeligheden’ respecteren.
Uiteraard begrijp ik de aantrekkingskracht van een open relatie. Het kan nu eenmaal iedereen overkomen dat je huwelijk gaandeweg verandert; dat die jeukende begeerte uit het begin langzaamaan plaats maakt voor huiselijkheid waardoor je opeens wakker wordt met het beklemmende besef dat dit vanaf nu je leven is: ingeklemd tussen Rob Jetten en Henri Bontenbal terwijl de toekomst slinkt en het verleden groeit. Probeer dan maar eens weerstand te bieden aan die gulle lach van Joost Eerdmans.
Alleen is er ook een alternatief, zo bewijst de laatste demografische trend onder 60-plussers, onlangs mooi beschreven door Esma Linnemann. Namelijk: het einde simpelweg omarmen en beginnen aan iets nieuws. Was het aandeel 60-plussers dat besloot te scheiden in 2015 nog 8,2 procent, in 2025 was dat al 13,4 procent. En in ons aller voorland Amerika wordt zelfs meer dan 40 procent van alle scheidingen aangevraagd door 50- en 60-plussers.
Opnieuw beginnen is doodeng, dat is waar. Maar er bestaat ook zoiets als te lang doorgaan. Vraag maar aan Cristiano Ronaldo, Joe Biden, paus Johannes Paulus II, Rintje Ritsma en Pieter Omtzigt.
Geen column meer missen? Volg uw favoriete columnisten via onze app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant