Mijn Ouders Voor deze rubriek sturen lezers een foto in van hun ouders. Deze keer stuurde Ritzo Holtman (1951) een foto van zijn moeder Atje Prins (1928-2022) en vader Sijbo Holtman (1925-2009).
,,Hij werd geboren in Houwerzijl, in het noordwesten van Groningen, zij in Oenkerk. Hij groeide op als boerenzoon in Noordhorn, zij als boerendochter in Middelstum. Hun eerste ontmoeting was rond 1948 op een verkapte relatiemarkt bij het Paterswoldsemeer. Ze trouwden in 1950 en bleven en werkten bijna zestig jaar samen. Ze kregen vier kinderen, de eerste in 1951.
Moeder zocht een echtgenoot die haar kinderen kon bezorgen en haar ruimte bood voor een eigen carrière; zij was haar tijd ver vooruit. Vader was meer een man van zijn eigen tijd. De man was volgens hem het hoofd van het gezin. Heel verschillende opvattingen binnen één huwelijk; soms waren het er te veel. Maar als ze over elkaar spraken was dat altijd met het respect dat de ander toekwam.
Hij was van origine landbouwer, zij veefokker. Het werden koeien, haar koeien. Enthousiaste verhalen hoe ze met enkele koeien waren begonnen en door eigen foklijnen met hun Tina’s Grietjes hun veestapel consequent verbeterden. Elke keer als er een dubbeltje was gespaard, werd een koe van een kwartje gekocht. Het gevolg van het investeringstempo was dat er soms weinig geld overbleef om te eten.
Zij deed de boekhouding en de huishouding. De koeien moesten elke dag gevoederd en gemolken en het hooi moest op tijd van het land; vloeiende samenwerking waarbij ieder oppakte wat nodig was.
Moeder had het vermogen voor zichzelf een eigen wereld te creëren; ze vertelde dat ze diverse bibliotheken leeg heeft gelezen. Lezen opende ook voor haar de wereld. Er was volgens haar altijd een mogelijkheid, zo niet de plicht, je verder te ontwikkelen. Dankzij die drive hebben de kinderen allen een passende opleiding gevolgd.
Voor beiden was het christelijk geloof de pijler onder het bestaan. Regelmatige kerkgang; hij was voorzitter van de Christelijke Mannenvereniging; zij presidente van de Christelijke Vrouwenvereniging. En daar hoorde het uitdragen van hun overtuiging bij.
Al meer dan dertig jaar lang komen de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen samen op Tweede Kerstdag. Uit alle delen van het land, rond elf uur. Onze familierelatie is enigszins ambivalent. Maar die ambivalentie wordt steeds overvleugeld door het gevoel en de overtuiging dat we familie zijn.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie