DEN HAAG - Na ruim dertig jaar hard werken in zijn eigen dierenkliniek was het voor Bert van Toor (75) tijd om met pensioen te gaan. Maar stilzitten bleek niets voor hem. Nu zet de dierenarts zich een paar dagen per week in voor stichting Minimaatje, waarvoor hij huisdieren behandelt van mensen die weinig geld te besteden hebben. 'Je kunt na je pensioen dingen gaan doen die je niet kunt, maar je kunt ook dingen blijven doen die je wél kunt.'
Bert had jarenlang een drukke dierenkliniek met een heel team aan medewerkers. Werkweken van zestig uur waren geen uitzondering, terwijl hij thuis ook nog zes kinderen had. Inmiddels is hij ruim zeven jaar met pensioen, maar het afscheid van zijn praktijk viel hem zwaar.
'Al snel ga je gewoon al het gedoe om je heen missen' bekent Bert. 'En dan merk je ook snel dat je een bepaalde scherpte gaat missen.' Hij probeerde van alles om zijn dagen te vullen. Van tuinieren en een computercursus tot 3D-printen. Maar niets gaf hem dezelfde voldoening als dieren behandelen.
Via vrijwilligerswerk bij SchuldHulpMaatje (landelijke vereniging die hulp biedt aan mensen met geldzorgen) kwam Bert in aanraking met mensen die in armoede leven. Bij hen ontdekte hij hoe belangrijk huisdieren voor hen kunnen zijn. Hij besloot zijn ervaring en kennis opnieuw in te zetten, maar nu voor mensen die een 'gewone' dierenarts moeilijk kunnen betalen.
'Er wordt over een huisdier gesproken als over een luxe. Maar dat komt omdat je niet weet wat het is om in armoede te leven. Als je arm bent, verlies je je vrienden vaak en je gezondheid.' Volgens hem kan een huisdier voor mensen in zo'n situatie enorm veel betekenen.
Dat zijn hulp gewaardeerd wordt, blijkt uit reacties van de baasjes die bij hem langskomen. 'Hij luistert. Hij is goedkoop. Hij denkt aan de dieren en hij denkt aan de portemonnee van ons', vertelt één van hen. Een andere bezoeker zegt dat ze bij Bert voor een behandeling en medicijnen maar tien euro hoefde te betalen.
Maar het werk heeft ook verdrietige momenten. Zo moet Bert tijdens een consult vaststellen dat een ernstig benauwd hondje niet meer beter wordt. Samen met het baasje besluit hij het dier te laten inslapen om verder lijden te voorkomen.
Bij stichting Het Minimaatje werken ook dierenartsassistenten en paraveterinairen die door bijvoorbeeld een langdurige burn-out of long-covid niet fulltime kunnen werken. Ze zijn goed in hun vak, maar kunnen door omstandigheden tijdelijk niet volledig aan de slag. Bij de stichting krijgen ze alle ruimte om op hun eigen tempo te werken. Net als Bert doen ze dat helemaal vrijwillig.
Hoewel hij ondertussen 75 jaar is, denkt hij voorlopig niet aan stoppen. Het werk bij Stichting Minimaatje geeft hem weer de voldoening die hij na zijn pensioen zo miste. 'Ik heb een aantal dingen geprobeerd die het niet waren. Maar nu heb je iets wat best wat van je vergt. Kijk, dit doe je niet zo eventjes. Het is echt gewoon inzet.'
Een paar dagen per week helpt hij de dieren en hun baasjes. De rest van de week geniet hij van zijn pensioen, met de wetenschap dat hij nog altijd iets kan betekenen voor anderen. 'Voor de rest kun je lekker rustig genieten van het feit dat je zinvol bezig bent.'
Source: Omroep West Den Haag